Een paspoort uit 1856

Het begrip ‘paspoort’ is al heel oud, want de eerste sporen ervan vinden we terug in het Oude Testament.

Het is een officieel document dat aan reizigers wordt uitgereikt en dat twee doelen heeft: enerzijds hen identificeren (en dus degenen die hen opvangen beschermen) en anderzijds hen beschermen.

Deze twee aspecten komen terug in de tekst die we aan de leden voorleggen: hij wordt geïdentificeerd aan de hand van zijn naam en voornaam, geboorteplaats en -datum, fysieke beschrijving en handtekening. Dit is het meest interessante deel voor een genealoog.
Vervolgens worden hij en zijn bezittingen onder de bescherming geplaatst van de mensen die hij zal ontmoeten.

Het paspoort is ook een getuige van zijn tijd: er wordt op een aparte manier gesproken over Pruisen, Duitsland en Beieren, en anderzijds over Toscane, Italië, Sardinië en Lombardije. Laten we niet vergeten dat de eenheid van Duitsland pas dateert van 1871 en die van Italië van 1861.

Ten slotte werd Théodore Jean Van Mons op 4 december 1836 in Brussel geboren en stierf hij op 8 december 1859. Hij was raadsheer bij het Hof van Beroep en ambtenaar bij de centrale administratie van de Schatkist. Hij was de kleinzoon van Jean Baptiste Van Mons, een veelzijdig wetenschapper.

Collecties van deze documenten (meestal paspoortaanvragen) zijn te vinden in het Archief van de Stad Brussel, maar ook in het Rijksarchief.